Monday, February 28, 2011

సాగర తీరంలో
వెన్నెల నీడల్లో
గోదావరి ఒడ్డున ఇసుక తెన్నెల్లో
ప్రకృతి ప్రతి ముద్రలో
వెతిక నీ జాడ కోసం..
తిరిగా నీ ఉనికి కోసం..

నీ నవ్వులు వినపడగానే
కెరటాల సవ్వడి నిశబ్దం వహించింది
నీ రూపం కనపడగానే
వెన్నెల మబ్బు చాటు చేరింది..
నీ అడుగులు తాకగానే
గోదావరి ఉరకలు వేసింది..

నీ స్నేహం కోసం
నీతో సాన్నిహిత్యం కోసం
ఆరాట పడింది నా హృదయం..

2 comments:

  1. Wow.. good feelings in ur poem :) nd manchi comparisons.. loved d romantic way.. :)

    ReplyDelete
  2. wow.......awesome yaar..............

    ReplyDelete